10 Aralık 2009 Perşembe

Berlin Duvarı / БЕРЛИНСКАЯ СТЕНА resim sergisi


9 Kasım 1989'da Berlin'i ikiye ayıran duvar yıkıldı ve bu sene duvarın yıkılışının 20. yılıydı. Duvardan parçalar 43 ayrı sanatçıya dağıtıldı. Sanatçılar bu duvar parçalarına eserlerini yaptı ve bu resimler şimdi dünyayı geziyor. 13 Aralık'da Moskova'daki sergi bitmeden gezdik, gördük, beğendik... Henüz gezemeyenlere hatırlatma, bu sergiyi görmek için son 3 gününüz kaldı. 13 Aralık son gün... Gezmek isteyenlere; sergiye giriş ücreti 150 ruble.


Hazır gitmişken bu ilginç mekanı bir gezmenizi tavsiye ediyorum. Eskiden bir şarap fabrikasıyken, harabe bir halden sanat galerisine dönüştürülen Winzavod'un içinde başka neler var? Kafe, güzellik salonu, kuaförlük okulu, mağaza, sanatmarket, galeriler, kurslar, fotoğraf atölyeleri, etnik kültür merkezi, bar, sinema salonu (sadece özel film gösterimleri için) ...

Hatta gitmişken Zurzum kafede bir Türk kahvesi içmeden ayrılmayın. Moskova'da dışarda içtiğim en güzel Türk kahvesiydi. Kahveyi Türkiye'den getiriyorlarmış ve cezvede pişiriyorlar. Yanında
suyunu bile getirdiler ya, dedim işte budur :)

Winzavod Modern Sanatlar Merkezi
4. Sıromyatniçesky Per. Dom:1 str: 6

Metro: Kurskaya

7 Aralık 2009 Pazartesi

Sırada neler var neler :)



Şu son 2 aydır yoğun, koşturmacalı, biraz yorucu ama daha çok keyifli günler geçirmekteyim. Bu tempoya devam tabi ki :) Programda neler var bir göz atalım...

Bu haftanın 2 önemli programı var. İlki 9 Aralık Çarşamba günü Troise Sergieva Manastırı (bakınız: Troise Sergieva Manastırı). Aslında daha önce iki defa gittim ancak öyle güzel ki bir daha giderim...



İkincisi ise epeydir isteyip de bir türlü denk getiremediğim, 13 Aralık'da bitecek olan bir sergi. 10 Aralık Perşembe günümü de buna ayırıyorum. "Berlin Duvarı Resim Sergisi" (bakınız: Berlin Duvarı). Serginin özelliği ise şu: Doğu ve Batı Almanya'yı birbirinden ayıran Berlin duvarının yıkılışının bu sene 20. yılıydı ve bu duvarın parçaları 43 farklı sanatçıya dağıtıldı. Sanatçılar eserlerini bu duvarlar üzerine yaptılar. İşte sergi de bu eserlerden oluşuyor. Dünyayı gezen serginin bir durağı da Moskova ve sadece 13 Aralık'a kadar burada. Kaçırmamak lazım...

İşte haftanın yoğun programı içine sığdırabildiklerim... Haftaya daha başka planlar var, mesela Moskova'da sahlep içmek gibi ;)

Kayıp ilanı işe yaradı :)

Bilseydim kayıp ilanını daha önce verirdim... Moskova “kar”ını kaybetti hükümsüzdür dedim ama kar bulundu hem de nasıl... Sabah hafif başlayan ve giderek büyüyen sıklaşan kar taneleri ile şimdi Moskova bembeyaz.

Tabi ben çok seviniyorum, araba kullanmayan birisi olarak ama araba ile dışarı çıkan arkadaşlar bana söylenecekler şimdi. Hiç kusura bakmayın arkadaşlar, ben çok sevinçliyim kar yağdığı için. Hem pislikler örtüldü hem de aydınlandı heryer diye ama bir o kadar da üşüdüm. Unutmuş muyum ne :)

Ama benim şu meşhur babuşkam (Hepimizin Babuşkası)bugün beni görse benimle gurur duyardı. İlk defa bu sene şapkamı, beremi ve eldivenimi unutmadan çıktım evden. 12 yıl gerekiyormuş demek ki anlamak ve uygulamak için :)

Sevinmemin bir diğer nedeni de Çarşamba günü Troise Sergieva Manastırı gezisinde karlar içinde olacağımızdan. Çünkü oradaki manastır kar içinde bir başka güzel oluyor...

Çarşambanın ardından, gezi notlarımla burada olacağım...

4 Aralık 2009 Cuma

Moskova "kar"ını kaybetti hükümsüzdür


Bekledik bekledik gelmedi. Geleceği de yok gibi. Nerde Moskova'nın beyaz gelinliği?

Öyle gri, öyle kahverengi, öyle puslu ve öyle bunaltıcı ki... Karın değerini şimdi daha iyi anlıyorum. Bembeyaz görüntüsü ile şehrin pisliklerini ne güzel örtüyordu oysa. Şimdi camdan dışarı bakınca çamur ve karanlıktan başka birşey yok...

Karlar altında, güneş olduğu gün donduran, nefes alırken genzini soğuktan yakan, yollarda düşmemek için penguen gibi yürüten Moskova'yı geri istiyorum acilen...

Sabah camdan bakınca bana sevinç çığlıkları attıran Moskova'yı...

2 Aralık 2009 Çarşamba

Kömürde kestane zamanıdır

Yine Aralık ayı, yine Türkiye yolları göründü, yine kömürde kestanenin kokusu ta Moskova’ya kadar ulaştı... “Kömürde kestane” yazım alışılageldik bir şekilde ısrarla devam ediyor. Farklı olan şey ise, her sene ben bu yazıyı hazırlarken dışarısı bembeyaz olurdu, bu sene kar bir ce deyip kaçtı kendisinden hala haber alamıyoruz. Moskova “kar” ını kaybetti hükümsüzdür...

İlk kömürde kestanemi yazarken, kar kokusundan bahsetmiştim ancak görünen o ki küresel ısınma mı dersiniz, çevre kirliliği yüzünden mevsimler şaştı mı dersiniz, ne derseniz deyin, kış ayları artık eski keyfinde olmayacak. Her sabah gri, puslu ve kirli bir havaya uyanmak ne kötü birşeymiş meğer! İlk geldiğimiz yıllarda ne kadar soğuk diye yakındığımız Moskova havası ne kadar da güzelmiş meğer. En azından güneş görüyorduk donarak da olsa. Haftalardır kendilerini görmüyoruz sayılır. Güneşin rengi neydi acaba?

Gelelim asıl konumuza... Ne diyorduk? Kestane diyorduk... Dün uzun bir süre biri Amerika’da, diğeri Singapur’da iki arkadaşım ile şu kestane olayını yazıştık facebook’da. Bu arada facebook nasıl da girdi hayatlara! Herkes hasret anlaşılan bu kömürde kestaneye. Kimse bulunduğu yerdeki kestaneden memnun değil. Ama gelin görün ki kömürde kestanenin yerine, yani memleketimize dönmek konusu açılınca da herkes kestanesiz yaşamaya razı. Neden acaba? Kriz? Türkiye’deki politik sebebler? Hayata bir yaştan sonra yeniden ve sıfırdan başlama korkusu? Çoluk, çocuk, okul konusu? Elbette herkesin kendine göre sebebleri vardır.

Sebeb her ne olursa olsun birşeyi kendimize itiraf edelim. Alışkanlıklardan vazgeçmek zor. Üstelik bu alışkanlıkları bize hiç benzemeyen insanların yaşadığı, kültürleri ayrı, yedikleri içtikleri hatta konuştukları ayrı, dilleri farklı, havası suyu farklı bir yerde edinmiş olsak da... Bu böyle. Hadi bunu kabul ettik. Peki nedir bu kestane özlemi yanıp tutuşan içimizde?

Bu sene o kestanenin kokusuna taa yaz aylarında kanıp da giden çok oldu Moskova’dan. Cesaretlerinden dolayı tebrik etmek istiyorum doğrusu. Ben dönüş yollarını düşününce afaganlar basıyor açıkçası. Dönmek istemediğim için mi? Kim memleketine dönmek istemez ki? Elbette istemeyenler olabilir ama ben onlardan değilim. Sadece yeterli cesaret ve altyapı yok diyelim. Burada yaşadığımız sorunlara bakıyorum, bir de dönersem yaşayacaklarıma... Moskova’da kalmak kolayıma geliyor galiba...

Ama yine de kestane yeme zamanı geldi... İçten içe biliyorum bunu. Hatta şöyle derin bir nefes aldığımda, Ankara’nın kirli havasına kar ve kestane kokusu eşlik ediyor da ta burnuma kadar geliyor... Sonra az kaldı diyorum, bir ay bile yok toprağına ayak basmana ama o az kalan zamanlar daha bir zor geçiyor zaman azaldıkça.

Gitmeli, dinlenmeli, gezip yorulmalı, kestane yemeli, sahlep içmeli, sevdiklerinle birlikte olup hasret gidermeli, sevgiyle enerji doldurmalı ki dönüp yeni koşturmacalara girebilmek için piller dolu olmalı. Az kaldı... az kaldı... az kaldı... az kaldı... 3 hafta nedir ki aylar geldi geçti o da geçer... Türkiye’ye gidecek tüm arkadaşlara bol kestaneli günler :)

1 Aralık 2009 Salı

Yedi tepeli şehirde mor


IWC ile winzavod'un birlikte gerçekleştirecekleri ve gelirinin yardım komitesine kalacağı, Moskova'da yaşayan sanatçıların resimlerinden oluşacak karma serginin son teslim tarihi dündü.

Ben de kendimden 2 resim yolladım. Bakalım jüriyi geçebilecekler mi :)

Bu iki resmi açık açık koymak istemiyorum ama onları kendi içinde puzzle yaptım, hoş birşey çıktı ortaya. Belki de bir sonraki resmimde bunu tuval üzerinde denemeliyim :)

Yedi tepeli şehir + Mor= Yedi tepeli şehirde mor

18 Kasım 2009 Çarşamba

Hepi börzdey Ded Moroz :)


Bugün güzeller güzeli kızımın yaşgünü :) Yani tam 13 yıl önce bugün, akşamüstü saat 18:05'de dünyalar güzeli, ufacık Seram kucağımdaydı... Küçük tatlı sneguruçkam benim :)

Kızımın yaşgünü kiminle aynı güne denk geliyor dersiniz :))) Ruslar'ın Noel Babası "Ded Moroz (Дед Моро́з (Де́дко Моро́зко)-Buz Dede" ile... (Sneguruçka da Ded Moroz'un torunu kar kızı :))

Sabah Google sayfasında görünce hem biraz şaşırdım hem çok hoşuma gitti...

Sera ve Ded Moroz'un doğum günlerini kutluyorum efendim ;)

17 Kasım 2009 Salı

MTKO tam hız...

MTKO bu yıl tam hız devam deiyor... Araya bir takım olaylar girse de, biraz geciksem de, işte MTKO'nun "Cumhuriyet Balosu" ile ilgili medyaya yansıyanları...

NOT: Suat Taşpınar'a hem Moskovalife sitesinde hem de Kompas dergisindeki desteği için sonsuz teşekkürler...

Moskovalife sitesindeki haber için tıklayınız.

10 Kasım 2009 Salı

MTKO web sitesi yayında...

Biz Moskova'da yaşayan kadınlar boş durmuyoruz. Durmuyoruz da neler yaptığımızı kim nerden bilecek? İşte buradan bilecek : MTKO WEB SİTESİ

Bunca yıl çalışdık, didindik, ciddi bağışlarda bulunduk, hiçbirşey yapamadıysak birbirimize destek olduk... Ama uzaktan göründüğü gibi sadece yiyip içip eğlenmedik... Ne özverilerle yürüyor bu organizasyon bilen bilir. Hiçbir maddi-manevi beklenti olmadan, gönüllü yapılan çalışmalarımız artık bir tık ötenizde... Merak edenleri sitemize bekliyoruz...

22 Ekim 2009 Perşembe

Moskova'da Cumhuriyet Balosu


Geçtiğimiz yıl Moskova Türk Kadınlar Organizasyonu'nun başlattığı gelenek devam ediyor. Bu yıl "Cumhuriyet Balosu"nun konuk sanatçısı Leman Sam...

T.C Moskova Büyükelçiliği'nin Himayesinde MTKO tarafından düzenlenen "Cumhuriyet Balosu"nda sizleri de aramızda görmekten onur duyacağız.

Tarih: 31 Ekim 2009
Yer: Holiday Inn Oteli Sokolniki
Kokteyl: 19:00
Yemek: 20:00
Konuk Sanatçı: Leman Sam
Ücret: 1 kişi 3500 ruble

Cumhuriyet Balosu için bilet satışları, 23 Ekim cuma günü saat 10:00-17:00 arasında, 24 Ekim cumartesi günü saat 12:00-16:00 arasında, Eski Arbat'ta yer alan Bosfor Restorandan yapılacaktır. Biletler 3.500 Rubledir.


Yer: Bosfor Restoran



Metro Smolenskaya

20 Ekim 2009 Salı

Ce eeee



Pazar günü her sonbahar olduğu gibi Kolemenskaya parkı ziyaretimizi yaptık. Aslında 2 hafta geçkaldık, ağaçların kızıllıkları azalmış ve çoğu ağaç neredeyse tüm yapraklarını dökmüş ama yine de güzel kareler yakaladığımızı düşünüyorum. Klasik sonbahar fotoğraflarını bırakıp yukarıdaki berduşa bakmaya ne dersiniz? Küçük kız çocuğu civarda oynarken oraya saklanıyor ve berduşun arkasından ce eee yapar gibi. Kız sonra uzun süre bu adamı izledi. Ben de berduşmu yoksa sadece kendine iyi bakmayan biri mi diye şüpheye düştüm. Çünkü elinde kitabı, yanında tenis raketi ile aslında berduşa da pek benzemiyor. Ama küçük kızı çok eğlendirdiği kesin...

5 Ekim 2009 Pazartesi

Ingres'dan öğrencilerine...


Güzel olan herşeye saygı gösterin...

Tanrı'nın Havva'yı Adem'den ve Adem'i diğer tüm erkeklerden farklı kılmak istediğini ve bu nedenle insan formunun özelliklerini yakalamanın ne kadar güç olduğunu görün...

Ama bilin ki yapacağınız iş o kadar zor değildir, çünkü

hiçbir varlık böylesine çok sevilmemiş, bu kadar çok anılmamış ve tanınmamıştır...

Jean Auguste Dominique İngres, Fransız ressamı (1780-1867).

Montauban'da doğan İngres, bir tahta oymacısının oğludur. Çocukken resimle müzik arasında karar verememişti, iki konuda da çok yetenekliydi. Bilinen ilk desenini dokuz yaşındayken yapmış, on dört yaşında da Toulouse Orkestrası'na kemancı olmuştu. Sonunda resim sanatını seçti, ama kemandan hiç bir zaman vazgeçmedi. (Fransızca'da, bir boş zaman uğraşını belirten «İngres'in kemanı» deyimi buradan gelir.)

1797'de Paris'e yerleşti ve büyük neo-klasik ressam David'in öğrencisi oldu. 1801'de Roma büyük ödülünü kazandı. İtalya'ya, Floransa'ya yaptığı bir yolculuk sırasında ilkel ressamları ve Raffaello'yu keşfetti; Toskana manzaraları birçok desenine esin kaynağı oldu.... Devamı

1824'te, "Louis XIII'ün Adağı" adlı eseri büyük başarı kazandı ve İngres Paris'e döndü, orada büyük övgü ve saygı gördü. Sonra Roma'daki Fransa Akademisi müdürlüğüne atandı. İtalya'dan dönüşünde sarayın ve ileri gelenlerin resmî portre ressamı oldu. Kendi deyimiyle son günlerine kadar çalışmasını «öğrenmek için» sürdürdü.

16 Eylül 2009 Çarşamba

Yılın ilk gribi hiç hoş gelmedin :(


Zaten havaların bu kadar güzel, ılık ve güneşli gitmesinde vardı birşey... Aslında en tehlikeli zamanlar... Havayı güzel görüp insan kendini hala yaz aylarında gibi hissediyor...


Neyse... sonuçta yılın ilk ve umarım son gribi beni bugün yıktı geçirdi. Uzun süredir böyle kötü olmamıştım sanırım :( Başımı yastıktan kaldıramadım neredeyse. Dışarıdaki güneşli güzel günü de kaçırdım bu yüzden :(


Kış gelse bir dert bu memlekete gelmese bir başka dert. Bol bol su için, sıvı tüketin, metrodan mümkün oldukça uzak durun... Grip çok can sıkıcı bir durum :(

12 Eylül 2009 Cumartesi

Kumdan heykeller




Her yaz kumdan, her kış buzdan heykelleri gezmeye alıştık burada. Ruslar sanatçılıklarını her fırsatta değerlendiriyor malum :) Bu defa kumdan heykeller Park Pabedı (Zafer Parkı)'nda sergileniyor. 2. dünya savaşı ile alakalı bir park olunca sanırım, konu da savaş olmuş. Savaşların tarihi geçmişine göre hazırlanmış heykeller çok güzel ama sayıları yazık ki az. Açıkçası ben çok daha fazla sayıda eser göreceğimi düşünmüştüm. Yine de yolunuz o tarafa düşerse bir görün derim. Bu arada heykeller bekleye bekleye artık kumluktan çıkmış biraz taşlaşmışlar ama :) yine de hala güzeller.

Hazır gitmişken hava güzel olursa bisiklet de kiralayabilirsiniz ;) Park Pabedının muhteşem yeşilliği ve rengarenk çiçeklerin arasında hem çok rahatlatıcı, hem çok eğlendirici oluyor...




2 Eylül 2009 Çarşamba

Izlemeye devam...

Epeydir bloglarla ilgilenmiyordum dogrusu, kendiminki de dahil... Dun soyle bir gezindim dostlarin arasinda. Figoltix Angola'dayken de keyifle izliyordum, hala da ayni keyfi aliyorum blogundan, hafiften bir kiskanclikla beraber :) Kenya notlarina devam... Hem yazdiklari hem fotografladiklariyla iste Kenya... Figoltix Kenya'dan bildirmeye devam ediyor...

1 Eylül 2009 Salı

Tesekkurler Leman Julide :)

ÇAKIL TAŞIN MASALI - Leman Julide K

____________
_____________SEDEN'e masal :)


bir varmış
insan
bir yokmuş
hayat
darmış insana
bazan
- masal
b/olmuş kelama
OL!
deyince tanrı
dağ, taş olmuş
hayat
bazan da,
havadan sudan

derken;
yeşil vadinin yukarısında yaşayan
minik bir çakıl
yuvarlanmış bu masaldan

arkadaşları;
.........güneş
............ yağmur
ve bulutla sek sek oynar,
oynaşırmış gün boyu minik çakıl
mutluymuş onlarla
mutlu olmasına da,
inmek istermiş yine de,
bazan düz ve serin bir ovaya ...

oysa,
ne koşacak ayakları varmış
ne uçacak kanatları
-buna
canı çok ama çok sıkılırmış

işte, günler böylece geçip giderken;
hadi gel, demiş. bir gün arkadaşı rüzgar
- düş koynuma.
''pıt'' etmiş kalbi çakılın
takılıp peşine rüzgarın
bırakmış kendini kollarına
ve,
düşüp ıslanmış yeşil bir ırmağa...

gel zaman ,
git zaman/la
çok sular
geçmiş üzerinden
dereler...tepeler
aşarak
denizleri
güneşi sürmüş
bazan da toprağı alnına...

ve bir gün
bu yolculuktan çok yorulan çakılcık
başı dönüp tüm bunlardan
bir dalganın üzerinden '' hooop '' diye
düş/müş
sıcacık
bir insan avucuna ...

insan bu;
görür görmez sevdalanmış
taşa
çalıp içini
boyamış hemen onu kendi ruhuna...

gökten bir çakıl düşmüş
bir gün ve ''hiç'' bir zaman
TAŞ
OL! mamış
ruhunda İNSAN...


27-July-2009




taş boyamalar SEDEN AKYOL SEZER'e aitir..

31 Ağustos 2009 Pazartesi

Neler izledim neler...





Epeydir hiç bu kadar çok filmi üst üste izlememiştim doğrusu... Tabi Türkiye’den getirdiğimiz filmlerin etkisi büyük. İki aylık uzun tatilin ardından silkelenip uyuşukluk ve tembellikten sıyrılmanın zamanıdır. Zaten dışarsı sürekli yağmurlu ve gri. Yapacak daha iyi birşey bilen varsa haber versin :)

Gelelim şu ana kadar izlediklerimize...

HELLBOY 2 THE GOLDEN ARMY (2008) İMDB 7.4 demiş ama bence 10/6 anca eder...

Tamam ilki daha güzeldi, ayrıca şu canlanan metal, toprak, taş vb askerlerden de bıkkınlık geldi ama eğlenceli bir akşam için fena bir seçenek değil. Sevimli cehennem çocuğumuz HELLBOY bu defa da sihirli yaratıkların dünyayı ele geçirmesine engel olmaya çalışıyor. Patlamış mısır ve soğuk içecek eşliğinde günün stresinden kurtulmak için izlenebilir...

THE MESSENGERS (2007) İMDB 5.2 (ben bunda bonkör davranıp 10/6 diyim)

Başrolde şimdiki gençlerin hayranlıkla takip ettiği Alacakaranlık (Twilight) filminde Bella rolü ie dikkat çeken Kristen Stewart var. Son derece sıradan bir hayaletli ev filmi. Anne, baba ve kardeşi ile çiftlik hayatına hiç de istemeyerek giren genç kızın hayaletlerle olan savaşı. Korku filmi seviyorsanız izlenebilir.

MIRRORS (2008) İMDB 6.2 (Kiefer Sutherland’e ayıp oluyor ama... 7/10)

Ne desem bilmiyorum. Bence iyi birfilmdi. Daha iyi olabilirdi ama son zamanlarda izlediğim korku filmlerine bakarsak hiç de fena sayılmazdı. Günde aynaya kaç defa bakarsınız ve ne görürsünüz? Eğer aynaya baktığınızda farklı birşeyler görmek istiyorsanız izleyin. Birkaç ani zıplama yaratabildi. Onun dışında çok da olağan dışı bir yanı yoktu. Eski bir polis, yanıp kül olmuş bir alışveriş merkezine gece bekçisi olur da o merkezin de aynalarla dolu olduğu düşünülürse...

THE CHILDREN (2008) İMDB 6.3 (bu filmi imdb mirrors ile aynı kefeye koymuş, rezalet! Puan bile vermeye gerek duymuyorum...)

Ne siz sorun ne ben anlatayım, bence izlemeyin vakit kaybı... Moskova’ya dönmeden önce sinemalarda oynadığını görmüştüm, hele ki sinemada hiç izlemeyin paranıza da yazık...

EDEN LAKE (2008) İMDB 7 (Yok biz bu imdb ile uyuşamıyoruz orası kesin... 6/10)

Kaç kovala yakala öldür filmi için fena sayılmaz ama iyi demedim dikkatinizi çekerim. Bol kan, et ve vahşet... Onun dışında birşey yok... Çift göl kenarına romantik bir hafta sonu için gelir, bir grup yeni yetme psikopat çocuk bunlara musallat olur... gerisi tahmin edilebilir hikaye...

TRAITOR (2008) İMDB 7.1 (Sonunda benim dilimden konuşmaya başladı... 8/10 hadi hadi)

Komplo filmlerini sevenlere... Tabi bir de film izlerken keyif almayı bilenlere... Terörizmin insanlara yaptıklarına, Amerikalılara yaptırdıklarına bakmak isteyenlere...

CROSSING OVER (2009) İMDB 6.9 (Harrison Ford diye değil yani ama ence 8.5/10)

Amerika’da göçmen sorununa güzel bir yaklaşım, iyi bir anlatım, iyi oyuncular, iyi seneryo, iyi kurgu... Daha ne olsun... Harrison Ford yeter :P Kesinlikle zamanını boşa harcamak istemeyen sinema severlere tavsiye edilir...

Şimdilik bu kadar... Fazla yorum yok, filmleri ele vermeyelim :) sonra izlemeden izlemiş kadar olmayın ;) Ama şu kadarını söyleyim, son iki film izlenmeli!

İyi seyirler :)